Jest czwartek, 15 pa\u017adziernika 2020. Jestem w pe\u0142ni \u015bwiadom „praw i obowi\u0105zk\u00f3w wynikaj\u0105cych z… bycia obywatelem RP”. Niestety moja cierpliwo\u015b\u0107 definitywnie sko\u0144czy\u0142a si\u0119. Mleczko si\u0119 rozla\u0142o, ucho si\u0119 urwa\u0142o, granat wpad\u0142, parasol otworzy\u0142 si\u0119. Wczoraj mia\u0142o miejsce moje ostatnie w \u017cyciu tak zwane kolegium instytutowe. By\u0142o jak zwykle… Przede wszystkim o najwa\u017cniejszym dzisiaj zadaniowym systemie pracy. I o tym, kto i gdzie ma podpisa\u0107 wykonanie zada\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Dzisiaj mamy ponad osiem tysi\u0119cy zachorowa\u0144. Nigdy nie by\u0142em mi\u0142o\u015bnikiem LPR a wprost przeciwnie. Brunatni ch\u0142opcy od zamawiania pi\u0119ciu piw znanym sprzed drugiej wojny \u015bwiatowej gestem powodowali, \u017ce ros\u0142o mi ci\u015bnienie. Wicepremier Giertych edukuj\u0105cy patriotycznie polsk\u0105 m\u0142odzie\u017c przez wycinanie Gombrowicza nie by\u0142 moim bohaterem. Ale to co si\u0119 dzisiaj sta\u0142o przekracza wszelkie granice. Nawet za komuny nie wchodzono do dom\u00f3w adwokat\u00f3w. Tak, tak by\u0142o to w czasach stalinowskich… Czego szukano u Mecenasa Giertycha? Niech zgadn\u0119… Kolejnej wie\u017cy? <\/p>\n\n\n\n
Dlatego te\u017c m\u00f3wi\u0119 na spokojnie koniec i dosy\u0107. Koniec mojej grzecznej apolityczno\u015bci. Zawsze uwa\u017ca\u0142em, \u017ce moje pogl\u0105dy polityczne to moja prywatna sprawa. Nie by\u0142o tak w 1981 roku w stanie wojennym. Wtedy po raz pierwszy solidarnie i wbrew prawu zebrali\u015bmy si\u0119 w holu, by wsp\u00f3lnie od\u015bpiewa\u0107 kol\u0119d\u0119. „Podnie\u015b r\u0119k\u0119, Bo\u017ce Dzieci\u0119! B\u0142ogos\u0142aw Ojczyzn\u0119 mi\u0142\u0105.” Dzi\u015b, po trzydziestu dziewi\u0119ciu latach znowu jeste\u015bmy na kraw\u0119dzi…<\/p>\n\n\n\n