ZTI

Dosyć jednoznacznie wypowiedziałem się na temat tego, że w rozporządzeniu prawo działa wstecz. Przypominam – § 34. dotyczy ewaluacji przeprowadzanej w 2021 r. Liczba punktów przyznawana za autorstwo artykułu naukowego zależy od tego, gdzie został on opublikowany. Jeśli w czasopiśmie naukowym to jest ona zgodna z tak zwanym wykazem z 2017. Jeśli w recenzowanych materiałach z konferencji naukowych to jest a w zasadzie będzie ona zgodna z z wykazem czasopism który będzie udostępniony przez ministra w 2019. Nie mogę tu nie dodać, że za monografie z lat 2017 i 2018 punktacja będzie zgodna z wykazem wydawnictw z 2019 roku, o którym to wykazie już pisałem. Oficyna Wydawnicza PW ma oczywiście 80 punktów. To jest w rozporządzeniu z 22 lutego, które ukazało się 28 lutego a co opisałem w przestrzeni publicznej na początku marca. Co na to przewodnik, który ukazał się 7 marca? Na stronie 51 możemy przeczytać:

Ponadto, za autorstwo artykułu naukowego opublikowanego w latach 2017 – 2018 w czasopiśmie naukowym ujętym w tych latach w bazach: 1) Scopus – jeżeli posiada status czasopisma aktywnego, 2) Science Citation Index Expanded, 3) Social Sciences Citation Index, 4) Arts & Humanities Citation Index, 5) Emerging Sources Citation Index – i nieujętym w ww. wykazie czasopism naukowych, przyznaje się 15 pkt. Taka sama liczba punktów (15) jest przyznawana za autorstwo artykułu naukowego opublikowanego w latach 2017 – 2018 w recenzowanych materiałach z międzynarodowych konferencji naukowych uwzględnionych w bazie czasopism i abstraktów Web of Science Core Collection.

Niesamowite! Rozdarłem się kilka dni temu pisząc jednoznacznie co sobie myślę o prawie działającym wstecz, które „dodaje” punkty za monografie a kasuje za „artykuły” z WoS i jest już zmiana. Obiecuję więc solennie, że będę dalej tropił wszystkie zadziwiające kwiatki z rozporządzenia, komentarza i przewodnika.

Wczoraj ukazał się nowe dzieło MNiSW zatytułowane „Ewaluacja jakości działalności naukowej – przewodnik„, które to dzieło będę nazywał dalej w skrócie przewodnik. Czyli mamy już lepiej niż za dawnych lat, gdzie jak pisałem była norma i komentarz do niej. Teraz mamy jeszcze przewodnik.
Jak na razie dokonałem jedynie skanowania tego fascynującego przewodnika. Głowa rozbolała mnie przy studiowaniu przodków czyli przykładów liczbowych. Tak sobie pomyślałem, że warto tego ducha reformy i rozporządzenia wzmacniać i rozwijać. Regulamin zaliczania przedmiotu stworzę tak przejrzysty i czytelny jak samo rozporządzenie. A potem napisze kilkadziesiąt stron przewodnika po ewaluacji wiedzy.
Stop. Mam jeszcze lepszy pomysł. Nie będzie już Regulaminu zaliczania przedmiotu ale Zasady ewaluacji wiedzy, umiejętności i kompetencji. I Przewodnik po zasadach…

Kolejny kamyczek do ogródka czy też kwiatek z mojego ulubionego rozporządzenia o ewalucji. Cytuję dosłownie fragment komentarza do rozporządzenia.

W związku z tym, że najbliższa ewaluacja obejmie lata 2017-2020 (a więc również okres, w którym obowiązywały inne akty prawne regulujące kwestię oceny działalności naukowej), rozporządzenie zawiera również przepisy przejściowe. Wynika z nich, że:

• za artykuł naukowy opublikowany w latach 2017–2018 punkty przyznaje się zgodnie z wykazem opublikowanym w komunikacie z dnia 25 stycznia 2017 r.
• liczbę punktów przyznawanych za monografie naukowe opublikowane w ostatecznej formie w latach 2017 i 2018, rozdziały w tych monografiach i redakcję naukową tych monografii ustala się zgodnie z ostatnim wykazem wydawnictw sporządzonym i udostępnionym przez ministra w 2019 r.
• za artykuł naukowy opublikowany w latach 2017 i 2018 w recenzowanych materiałach z międzynarodowej konferencji naukowej punkty ustala się zgodnie z wykazem czasopism sporządzonym i udostępnionym przez ministra w 2019 r.

Podam tak jak w komentarzu do rozporządzenia bardzo prosty przykład liczbowy. W latach 2017-2018 opublikowałem artykuł naukowy w czasopiśmie za 15 punktów i artykuł naukowy w recenzowanych materiałach konferencyjnych indeksowanych w WoS także za 15 punktów. Niestety nie wydałem w PWN planowanej monografii za 20 punktów bo trwają negocjacje finansowe – bynajmniej nie chodzi tu o moje honorarium autorskie w kwocie nieco ponad tysiąc złotych, ale o to, czy PWN to się opłaca, bo przecież nie będzie do tego dokładać, czyż nie?
Za artykuł naukowy z czasopisma będę miał nadal 15 punktów. Za artykuł naukowy opublikowany w recenzowanych materiałach konferencyjnych i indeksowanych w WoS będę miał zero. Za monografię miałbym 80 punktów.
Piękne, co nie!
Takie sprawiedliwe i oczywiście zgodne z prawem.
No bo prawo mamy nowiutkie..
Przypomina mi się opowieść, być może oczywiście nieprawdziwa, jak to pewna uczelnia wiedząc, co będzie w rozporządzeniu dotyczącym ewalucji za lata 2009-2012, które ukazało się oczywiście w 2013 roku wyprodukowało stado monografii anglojęzycznych spełniających wszystkie formalne kryteria. Jak? Prace dyplomowe zostały przetłumaczona na angielski i zrecenzowane.
Dziś jest podobnie, żeby nie powiedzieć tak samo. Kto wiedział co będzie w rozporządzeniu nie publikował artykułów naukowych w recenzowanych materiałach konferencyjnych indeksowanych w WoS tylko płodził monografię.
No właśnie, ciekawe jest, kto wiedział…

Nigdy nie przypuszczałem, że tak mądry termin jak algorytm optymalizujący znajdzie się w moim ulubionym rozporządzeniu o ewalucji. Zacytuję stosowny paragraf.

§ 24. 1. Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on algorytm optymalizujący dokonuje, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku, wyboru osiągnięć naukowych, o których mowa w § 8, stanowiących podstawę oceny poziomu naukowego działalności naukowej w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, prowadzonych przez ewaluowany podmiot w ramach danej dyscypliny naukowej.

• Każda osoba zgłasza co najwyżej 4 sloty (publikacje)
• Dyscyplinie liczy się 3N slotów (publikacji)
• Suma zgłoszonych slotów to co najwyżej 4N
• Algorytm optymalizujący wybierz najlepsze (dla kogo?)